Nasi duszpasterze

Proboszcz

Ks. proboszcz Sławomir Tomik

Ks. Sławomir Tomik urodził się w 1966 roku w Rudzie Śląskiej w rodzinie Henryka i Krystyny. Od najmłodszych lat mieszkał i dorastał na terenie gliwickiej parafii Chrystusa Króla.

Ukończył Technikum Łączności w Gliwicach, następnie po maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchowego w Nysie. Święcenie kapłańskie przyjął 20 czerwca 1992 roku w Opolu z rąk ks. Abp Alfonsa Nossola, zaś nazajutrz odprawił prymicyjną Mszę świętą w swojej rodzinnej parafii w Gliwicach.

Dekretem ks. bp Jana Wieczorka został skierowany do pracy w parafii Matki Bożej Królowej Pokoju w Tarnowskich Górach. Służył tam przez 6 lat, a następnie został wikariuszem w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bytomiu. Tam otrzymał dekret mianujący go proboszczem naszej parafii.

Ksiądz proboszcz interesuje się alpinizmem i fotografią.

Wikarzy

Ks. Piotr Szczygielski

Urodzony 04.12.1980r. w Zabrzu syn Wacława i Barbary.

Pochodzę z Zabrza-Rokitnicy, gdzie się wychowałem i gdzie rozkwitło moje powołanie kapłańskie. Po szkole podstawowej poszedłem do Liceum Zawodowego w Zabrzu które ukończyłem w 1999r.Tego samego roku wstąpiłem do Wyższego Seminarium Duchownego w Opolu.

14.05.2005r. przyjąłem święcenia kapłańskie.Prace magisterską obroniłem z teologi z zakresu historii Kościoła - temat pracy: Historia parafii p.w. Trójcy świętej w Wieszowie w latach 1945-2000.

Na mocy dekretu Biskupa Ordynariusza z dn. 16.08.2005r. jestem wikariuszem tutejszej parafii.

Ks. Mirosław Potocki

Ks. Mirosław Potocki - urodzony 5 stycznia 1974 roku w Zbrosławicach. Rodzinna parafia: Dobrego Pasterza w Bytomiu-Karbiu. Ma dwie siostry i brata. Ukończył VI LO w Bytomiu. Pracę magisterską pisał na temat: "Holenderska ustawa eutanazyjna w ocenie etyki katolickiej". Został wyświęcony 7 czerwca 2003 roku. Od 1 września 2003 roku objął funkcję księdza wikarego w Bobrownikach w Tarnowskich Górach a od 1 września 2007 roku objął funkcję wikariusza w parafii Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Gliwicach-Sośnicy.

Rezydenci

Ks. dr Franciszek Koenig

Ks. Franciszek Koenig pochodzi z Parafii św. Krzyża w Strzebiniu koło Koszęcina. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1991 r. w Katowicach.

Po święceniach pracował jako wikariusz w Parafii Bożego Narodzenia w Rudzie Śląskiej Halembie (1991 – 1994 Znalezienia Krzyża św. w Rusinowicach (1994 – 1999) oraz w parafii Dobrego Pasterza w Bytomiu Karbiu (1999 – 2000).

Ukończył studia specjalistyczne na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie oraz na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego w Opolu, gdzie w listopadzie 2000 r. obronił doktorat z zakresu teologii biblijnej.

Następnie podjął studia specjalistyczne realizowane w Instytucie Muzykologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie, specjalizując się w zakresie instrumentologii i dyrygentury chóralnej.

Ks. Franciszek pełni w naszej diecezji funkcję referenta ds. muzyki kościelnej, a zarazem jest wykładowcą w Studium Muzyki Kościelnej oraz w Diecezjalnej Szkole Organistowskiej II stopnia w Gliwicach.

Ks. Piotr Grzegorzewicz

"Kilka słów o sobie"
Urodziłem się w dniu świąteczny dla Kościoła, bo w Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny przypadającej 15 sierpnia, a było to ho ho w Roku Pańskim 1974 w mieście Chorzowie. Jednak od wczesnego dzieciństwa byłem związany z miastem Zabrze, w którym miałem szczęście mieszkać. Tam uczęszczałem od "zerówki" przez podstawówkę (gimnazjów wówczas nie było) i liceum do matury do jednego budynku szkolnego znajdującego się obecnie przy ul. Piłsudskiego, a kiedyś przy ul. Świerczewskiego.

Związany byłem z Parafią p.w. św. Józefa w Zabrzu, do której przynależałem. To ten kościół przy którym znajduje się Stadion "Górnika Zabrze". I dlatego podczas trwania meczów słychać można usłyszeć w kościele jaki jest stan strzelonych "goli".

W tej parafii od szóstej klasy szkoły podstawowej pełniłem z wielką ochotą i radością w sercu posługę ministranta, a w późniejszym czasie lektora. Myślałem i zastanawiałem się przez ten czas nad powołaniem do szczególnej służby Chrystusowi Panu w Kościele, aż w końcu zaraz po maturze zgłosiłem się do ówczesnego Proboszcza mojej parafii Księdza Infułata Pawła Pyrchały po opinię potrzebną przy wstępowaniu do seminarium. No i tak zostałem przyjęty do Wyższego Seminarium Duchownego w Nysie. Pamiętam, że wiele lat wcześniej będąc na tym miejscu obiecałem Panu Jezusowi, że tu na pewno kiedyś wrócę jako kleryk i tak się też stało. Po pewnym czasie Seminarium przeniesiono do Opola ze względu na studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego. Po sześciu latach studiów i formacji przyjąłem święcenia prezbiteratu (kapłańskie) 22 maja 1999 roku w Katedrze Gliwickiej z rąk Księdza Biskupa Jana Wieczorka wraz z sześcioma kolegami z kursu.

Na początku drogi kapłańskiej miałem zastępstwo wakacyjne za ks. Jacka Skorniewskiego właśnie w tutejszej Parafii w Sośnicy, która liczyła wówczas ponad 22 tys. mieszkańców. Moją pierwszą stałą placówką duszpasterską była Parafia p.w. św. Mikołaja w Pyskowicach, którą do dzisiaj bardzo mile wspominam. Pracowałem tam jako wikary dwa lata. Następnie Ks. Biskup wysłał mnie do Lublina na Katolicki Uniwersytet Lubelski, gdzie ukończyłem studia z prawa kanonicznego. Potem przez jakiś czas zajmowałem się przygotowaniem sprawy beatyfikacyjnej kandydata na ołtarze z naszej diecezji Ks. Teodora Christopha z Miasteczka Śląskiego, który umarł w opinii świętości.

Ostatnie dwa lata pracowałem przy naszej gliwickiej Katedrze p.w. św. Apostołów Piotra i Pawła, po czym rozpocząłem pracę w powstałym dopiero Sądzie Biskupim w Gliwicach jako sędzia audytor (to ten, który przesłuchuje świadków i strony sprawy), no i zamieszkałem jako rezydent przy Matce Bożej Wspomożycielce Wiernych i Jej Parafianach, kiedy Proboszczem jest ks. Sławomir, rezydentem mój zacny kolega ze studiów w Lublinie - ks. Franciszek, a wikariuszami znajomi z dawnych lat - ks. Mirek z czasów seminaryjnych i ks. Piotr, którego znałem tuż po jego urodzeniu.

Cieszę się bardzo z tego powodu życząc nam wszystkim wspólnej życzliwości, wyrozumiałości wobec siebie i Bożego pokoju! A resztę dopisze już historia...oczywiście ta najnowsza. Szczęść Boże wszystkim! ks. Piotr Grzegorzewicz